KIBORG, HIBRIDNA UMETNOST – U ZNAKU BLIZANCA

Apstrakt

Razvoj medijatizovanog sveta je odlučno promenio odnos savremenog čoveka/žene prema ranijim formama reprodukovanja, ali i problematizovao slikarstvo kao spori medij, potcenjujući dimenziju veštine koja je tradicionalno predstavljala nezamenljiv preduslov slikarstva. Slika/slikarstvo danas egzistira u referentnom odnosu prema medijskim slikama i zapravo se realizuje kao hibridni ishod njihove obrade. Reference savremenog slikarstva nalaze se svakako u medijskim ekranskim slikama, no, one se ne iscrpljuju samo (doslovnim) prenošenjem medijskih slika ili svakodnevnih (dizajniranih) predmeta iz vernakularnog sveta u svet umetnosti, odnosno njihovom manje ili više direktnom aproprijacijom. Relacije koje postoje između savremenog slikarstva/umetnosti i “medijskog krajolika” su mnogostruke, kompleksne i realizuju se supstancijalnije, u strukturalnom smislu, izvan pukih formalnih preuzimanja i citiranja. Koncept kiborga, kao mesto tehničkog, medijskog i diskurzivnog presecanja biologije i mašine, “istine” i “informacije”, predstavlja paradigmu (ili barem jednu od glavnih) odnosa savremenog slikarstva i novih medija, a u tekstu će se razmatrati na jednom primeru (opstanka) slikarstva u doba medija u trouglu reprezentacije, tehnologije i identiteta – na primeru animiranih filmova o Marti Margarete Jelić.